Kültürün estetik kavrayışının önce mimarlık alanında belirgin olabileceği düşüncesi ile, 1993 den beri geçen on yıl boyunca bulunduğum çeşitli yerleşme alanlarındaki yapı örneklerini fotoğraflarını çekerek bu bina arşivini oluşturmaktayım.

Bu arşiv “Bina” olarak adlandırılmıştır. Arapça kökenli bu sözcük “yapı, ev, yapma, kurma” olarak sözlüklerde tanımlanmaktadır. Benzeri yazılıma sahip Farsça kökenli “Bina” ( i ve a harfinde şapka var. Ben bulamadım bilgisayarda) ise “gören göz, görücü” anlamına gelmesi ise hoş bir tesadüftür. 

Dört fotoğraf albümünden oluşan bu seride binalar, yapılar; hane, dükkan, cami, kilise, tarihi yapı, iğreti yapı, inşaat, fabrika, okul, hastane, karakol, otobüs durağı, elektrik direği fotoğrafları vardır. Fotolar Anadolu’nun çeşitli il ve ilçelerinde çekilmiştir: İstanbul, Kocaeli, Sakarya, Bilecik, Eskişehir, Ankara, Kırıkkale, Nevşehir, Kayseri, Yozgat, Elazığ, Bingöl, Van, İzmir, Manisa, Balıkesir,Afyon, Kütahya ve Bursa.

Fotoların çoğunluğu, hareket halindeki hızlı araçlardan çekilmiş olmalarından dolayı, bir seyahat hissi taşımaktadırlar. Fotoğrafın ışığı ve armonisine göre dizilmişlerdir. Kadrajları başarısız, netlenememiş, kötü ışıkta çekilmiş ve kötü banyo edilmiş hatalı fotolardan oluşan bu albümler teknik ve imge olarak hatalı imalattırlar.

Bu serideki binaların topraktan, tarlalardan biten hali, üst katlarındaki “filiz”leriyle, tamamlanmamış, ancak, üremeye ve çoğalmaya hazır organik kimlikler izlenimi vermektedir. Alt kat dükkan, tabela vs. Üst kat yerleşim için, sıvalı duvarlar, balkonda asılı halılar, beyaz plastik sandalyeler ev içi yaşam nesneleri, uydu anteni dışa açılan göz, üst kat tuğlalı ve sıvanmamış, çatısız baca ve filizler, boyu uzayacak çocuk misali, hareketli, yerleşmek üzere olan dinamik bir kültürün göstergeleridir.

hakan gürsoytrak